Czym są diamenty?

Diament to najtwardszy surowiec, jaki kiedykolwiek znaleziono na Ziemi. Stąd właśnie jego nazwa – diament; w języku starogreckim „adamas” oznacza „niezwyciężony”.

Antwerpia od zawsze była związana z diamentem – symbolem wiecznej miłości i dążenia do doskonałości. To miasto o ogromnym znaczeniu dla międzynarodowego handlu diamentami. Przemysł diamentowy osiedlił się w tym wspaniałym mieście w XV wieku. Miasto ma strategiczne położenie, połączone z Morzem Północnym dzięki położeniu nad Skaldą. Do Antwerpii transportuje się wiele diamentów. Przez dzielnicę diamentową w Antwerpii przechodzi 85% światowych diamentów surowych, 50% diamentów szlifowanych i 40% diamentów przemysłowych. W ten sposób miasto zyskało status światowej stolicy diamentów.

Diament to skrystalizowany węgiel powstały w wyniku działania bardzo wysokiego ciśnienia i temperatury. Dzieje się to wyłącznie na głębokości od 150 do 200 kilometrów pod powierzchnią Ziemi. Dzięki erupcjom wulkanicznym diament znajduje drogę ku górze. Diament z ogromnym trudem wydobywa się z ziemi i fachowo przetwarza w przepiękny kamień szlachetny.

Wydobycie diamentów jest bardzo skomplikowane, pomimo wszystkich nowoczesnych technik. Spośród wszystkich diamentów zaledwie 20% nadaje się do wykorzystania w biżuterii. Wartość oszlifowanego diamentu określa się na podstawie czterech czynników, tzw. 4 C. Oznaczają one:

Cut (szlif)
Colour (barwa)
Clarity (czystość)
Carat weight (masa w karatach)

Różne stopnie czystości diamentu

Czystość diamentów określa się na podstawie położenia, wielkości i liczby zewnętrznych lub wewnętrznych zanieczyszczeń. Zanieczyszczenia wewnętrzne to chmurki, pióra i kryształy, natomiast zanieczyszczenia zewnętrzne określa się jako plamki. Czasami zanieczyszczenia te są niewidoczne gołym okiem, dlatego używa się mikroskopu o dziesięciokrotnym powiększeniu. GIA, jedno z wiodących laboratoriów na świecie, opracowało skalę określającą stopień czystości. Zanieczyszczenia diamentów nazywane są również inkluzjami i są słabo widoczne lub niewidoczne gołym okiem.

FL, IF (flawless, internally flawless): to całkowicie czyste diamenty bez wewnętrznych ani zewnętrznych niedoskonałości. Są niezwykle rzadkie.

VVS1, VVS2 (very very slight inclusions): te niedoskonałości są niewidoczne gołym okiem i można je dostrzec jedynie za pomocą mikroskopu o dziesięciokrotnym powiększeniu. Są to diamenty wysokiej jakości.

VS1, VS2 (very slight inclusions): niedoskonałości są dostrzegalne za pomocą lupy o dziesięciokrotnym powiększeniu. Są to diamenty dobrej jakości.

I1, I2, I3 (imperfect): drobne niedoskonałości są widoczne gołym okiem. Są to diamenty najniższej jakości.

Jaką barwę ma diament?

Idealna barwa diamentu to brak barwy. Całkowity brak barwy jest ceniony w diamentach, ponieważ większa ilość barwy obniża wartość kamienia. Barwę bezbarwnego diamentu ocenia się na podstawie skali barw, porównując diament z tzw. „master stones”. Kamienie te służą jako punkty odniesienia. Barwy na skali zaczynają się od litery D i schodzą aż do litery Z. D oznacza brak barwy i jest uważane za najbardziej wartościowe, natomiast przy Z diament wydaje się jasnożółty do brązowego. Istnieją również diamenty barwne, znane jako „fancy colored diamonds”. W przypadku tych kamieni obowiązuje zasada, że im intensywniejsza barwa, tym cenniejszy jest kamień.

D: exceptional white, niemal bezbarwny, niektóre diamenty o barwie D mają nawet niebieski połysk.
E: exceptional white, ledwo dostrzegalna różnica wobec D.
F: bezbarwny, porównywalny z E, F i H.
G: niemal bezbarwny, najczęściej sprzedawana barwa diamentu w Holandii.
H: niemal bezbarwny, nadal wysokiej jakości.
I, J: Slightly tinted white, te diamenty mają już lekko żółtawe zabarwienie.

Diamenty o niższych stopniach barwy zawierają więcej żółci, a nawet brązowego odcienia.

Określanie masy diamentu w karatach.

Karat to określenie masy diamentu, które stanowi ważny czynnik przy ustalaniu wartości. W przypadku kamieni szlachetnych o cenie decydują barwa i czystość, a nie wielkość. Dwa diamenty mogą mieć taką samą masę, ale różnić się wartością ze względu na barwę, szlif i czystość. Jeden karat odpowiada 0,2 grama lub 100 punktom, podobnie jak w przypadku pieniędzy.

Szlify diamentu

Diamenty można szlifować w różne kształty, przy czym najbardziej znanym jest brylant o okrągłym kształcie. Oprócz brylantu najczęściej występujące szlify to: owalny, princess, markiza, gruszka, szmaragdowy, serce, Asscher i radiant.

Surowy diament nie może jeszcze pełnić roli biżuterii. Dopiero po różnych procesach obróbki diament uzyskuje swój kształt i blask. Proces rozpoczyna się od usunięcia wszystkich zanieczyszczeń, przy czym są one przecinane lub rozłupywane, co określa się mianem łupania. Do cięcia używa się brązowej tarczy, której krawędź pokryta jest warstwą proszku diamentowego, ponieważ diament można ciąć wyłącznie diamentem. W ten sposób powstaje surowy kształt, który może być okrągły, owalny, podłużny, kwadratowy lub gruszkowaty. Następnie szlifowanie wykonuje się za pomocą tarczy obrotowej, na którą również nakłada się proszek diamentowy. Dzięki temu na diamencie szlifuje się małe płaszczyzny zwane fasetami. Kluczowe jest, aby fasety te idealnie do siebie przylegały, dzięki czemu diament może osiągnąć maksymalny blask. Podczas szlifowania dąży się do jak najmniejszej utraty masy diamentu. Wielkość diamentu jest między innymi decydująca dla jego wartości.

Jest to jedyne „C”, na które człowiek może mieć wpływ. Pozostałe trzy są określane przez czynniki naturalne. Ostatecznie wszystkie te czynniki razem decydują o cenie i wartości diamentu.